Wampiry.org
Największe polskie forum o wampirach

Śledzone tematyŚledzone tematy FAQFAQ  SzukajSzukaj  UżytkownicyUżytkownicy  GrupyGrupy
RejestracjaRejestracja  ZalogujZaloguj

Odpowiedz do tematu
Poprzedni temat :: Następny temat
Wampirze aspekty w kulturze słowiań, rumunów i cyganów
Autor Wiadomość
Luna 

Pomogła: 2 razy

Posty: 888
Skąd: Gliwice

Reputacja: 50
Poziom: 26
HP: 32/1637
 2%
MP: 781/781
 100%
EXP: 49/78
 62%
Wysłany: 2010-07-27, 17:07   Wampirze aspekty w kulturze słowiań, rumunów i cyganów

WAMPIRZE ASPEKTY W KULTURZE SŁOWIAN, RUMUNÓW I CYGANÓW
Szkic tematyczny
(źródło: artykuł Beverly Richardson ''Vampires in myth and history'' znajdujący się na stronie http://www.chebucto.ns.ca~vampire/vhist.html)

W niniejszym artykule, który jest zaledwie szkicem i wstępem do zagadnienia kultutowości wampira na przestrzeni dziejów i wymaga dalece bardziej pogłębionych studiów na ten temat (co też uczynię i z czasem uaktualnię ten artykuł), chciałbym pokrótce przedstawić mit o wampirze w kulturze Słownian i narodów z ich najbliższego sąsiedztwa. Będę ogromnie wdzięczny, jeżeli ktokolwiek będzie posiadał poszerzone bądź inne informacje z zagadnienia konturowości wampira i nadeśle mi je. Cokolwiek, co pogłębiłoby moją wiedzę z tego tematu będzie cenne.
Wampiry słowiańskie
Początek legend o wampirach w krajach słowiańskich sięga rozłamu pomiędzy Wschodnim Kościołem Ortodoksyjnym a Zachodnim Kościołem Rzymskim. Rozłąm ten nastąpił w 1054 roku n.e., a spowodował istotne następstwa w postrzeganiu istoty wampira: podczas gdy Kościół Rzymski uważał czyste ciało i ducha za świętego, Kościół Wschodni miał je za wampiry.
Według wiary chrześcijańskiej, wampira można było rozpoznać po następujących objawach: urodzenie się z kłami, ogonem, bycię poczętym w niektórych dniach, śmierć w dziwnych okolicznościach/niespodziewana śmierć, ekskomunika, nieprawidłowo przeprowadzony obrzęd pogrzebowy. Odegnać wampira można było natomiast za pomocą: krucyfiksu kładzionego do trumny, kawałka bloku kamiennego, który kładziony pod podbródek miał zapobiec zjedzeniu przez umarłego całunu (w tym samym celu przybijano ubranie zmarłego do trumny), wkładanie ziaren prosa lub maku do grobu (wierzono, że wampiry mają obsesję liczenia!) oraz przekłuwanie ciała cierniami bądź kołkami.
Z kolei obecności wampira w okolicy dowodziła:
1. śmierć bydła, owiec, najbliższych, sąsiadów
2. nowo wyrosłe włosy i paznokcie na ciele ekshumowanego
3. opuchlizna na ciele/ciało wydęte jak bęben
4. krew na ustach
5. cera na ciele zmarłego była różowawa i przypominała cerę żywego człowieka
W kulturze Słowian wierzono, że skutecznie można zabić wampira poprzez: "zakołkowanie", dekapitację (Kaszubi dodatkowo umieszczali odciętą głowę pomiędzy stopami), spalenie, powtórzenie ceremonii pogrzebowej, pokropienie grobu wodą święconą oraz egzorcyzm.
Wampiry rumuńskie
Wampiry rumuńskie, z racji sąsiedztwa z karajami słowiańskimi, pozostają pod wpływem słowiańskiej wizji wampira. W Rumunii wampiry zwane są Strigoi, który to termin pochodzi od rzymskiego słowa strix (tłum. skrzecząca sowa), co z czasem oznaczało również demona bądź wiedźmę.
Strigoi dzielą się na dwie kategorie:
1. strigoi vii - to żyjące wiedźmy, które staną się wampirami po śmierci; mogą one wysyłać swoją duszę podczas snu, by spotkała się ona z innymi wiedźmami
2. strigoi mort - to martwe wampiry (tzn. umarli, którzy stali się wampirami, a nie zabite wampiry); to dusze, które powróciły z martwych by ssać krew swoich bliskich i sąsiadów
Osoba, która urodziła się z ogonem, z nieuświęconego małżeństwem związku, lub która umarła nienaturalną śmiercią (zmarła nagle, została zamordowana lub popełniła samobójstwo), bądź umarła przed chrztem mogła stać się wampirem. To samo dotyczyło: siódmego dziecka tej samej płci w rodzinie, lub dziecka, którego matka nie jadła w ciąży soli. Rzecz jasna, ugryzienie przez wampira oznaczało pewność stania się wampirem po śmierci.
Najczęściej zauważano wampira, gdy atakował najbliższych albo inwentarz, lub gdy rzeczy w domu były porozrzucane. Wierzono, że wampiry, podobnie jak wiedźmy, były najaktywniejsze w Dniu Świętego Grzegorza (22 kwietnia w Kalendarzu Juliańskim/ 4 maja w Gregoriańskim), gdy wszystkie złe istoty miały jakoby wychodzić na powierzchnię. Ten dzień jest do dzisiaj obchodzony w Europie.
Poznać, że pochowany jest wampirem można było przez zauważenie dziury w ziemi; gdy ciało zmarłego było w jednym kawałku a twarz była czerwona, lub, gdy jedna z nóg zmarłego znajdowała się w rogu trumny. Groby otwierano trzy lata po śmierci dziecka, pięć lat po śmierci młodej osoby i siedem lat po śmierci dorosłej osoby, żeby sprawdzić, czy nie stały się wampirami.
Zapobiec staniu się wampirem można było poprzez staranne przeprowadzenie ceremonii pogrzebowej (żadne zwierzę nie mogło przebiec ponad ciałem zmarłęj osoby), umieszczenie kolczastego krzaka dzikiej róży w grobie a czosnku na oknie i na zwierzętach (a zwłaszcza w dniu Świętego Grzegorza i Świętego Andrzeja). Znisczenie wampira następowało zwykle za pomocą:
1. kołka i późniejszej dekapitacji (w usta odciętej głowy wkładano czosnek)
2. w XIX wieku przestrzeliwano trumnę kulą
3. rozczłonkowywanie ciała i palenie części, które potem mieszano z wodą i oddawano rodzinie jako lekarstwo
Wampiry a Cyganie
Obecność Cyganów w wizerunku współczesnego wampira jest już utrwalona na dobre. Któż bowiem inny, jeśli nie oni, pomagali Drakuli i służyli mu wiernie aż do jego marnego końca (w książce Brama Stokera był to klan Szgany). Jest w tym nieco historycznych powiązań jeśli weźmiemy pod uwagę fakt, że Cyganie przybyli do Rumunii krótko przed narodzinami Vlada Tepesa w 1431 roku.
Indyjskie pochodzenie tego narodu wiąże go z legendami o wampirach, których kultura indyjska oferuje dużą ilość. Poniżej scharakteryzuję niektóre z nich:
1. Bhuta - to dusza człowieka, który umarł przed czasem; poruszała się ona udając w nocy martwe ciała i atakując żywych
2. Brahmaparusha – wampiro -podobna istota, z głową owiniętą jelitami i dzierżąca czaszkę, z której piła krew
3. Kali - potwór z wystającymi ze szczęk kłami, który chodził "przyozdobiony" girlandą zwłok lub czaszek i miał czworo rąk - jej świątynie znajdowały się w pobliżu miejsc, gdzie palono zwłoki (Kali pokonała demona Raktabiję i wypiła jego krew - stąd pewnie stała się wampirem) - obecnie Kali znana jest pod imionami Sary lub Czarnej Bogini
4. Mullo - powstały z martwych, który był odpowiedzialny za krzywdzenie żywych i spijanie ich krwi (często bliskich, którzy przyczynili się do jego śmierci, zachowywali się nieodpowiednio na (jego) ceremonii pogrzegowej, lub wzięli w posiadanie rzeczy zmarłego, które obyczaj nakazywał zniszczyć)
5. Inne kategorie - obejmowały żony, które mogły nawet ponownie wyjść za mąż, ale których mąż umierał w tajemniczych okolicznościach; każdy, któremu brakowało palca, miał odpychający wygląd lub cechy zwierzęce był uważany za wampira; również zwierzęta i rośliny mogły stać się wampirami (np. dynia trzymana w domu za długo mogła zacząć się ruszać, hałasować i wydzielać krew)
Sposoby pozbycia się wampira obejmowały:
1. wynajęcie do jego zabicia tzw. dhampire - syna wampira i jego owdowiałej żony
2. wbicie w serce wampira stalowych albo żelaznych igieł i umieszczenie w ustach kawałków żelaza, tak samo i na oczach, w uszach, i pomiędzy palcami rąk przy pogrzebie
3. wkładanie głogu do skarpety lub umieszczanie gałęzi głogu pomiędzy nogami
4. wbijanie kołków w grób i polewanie go gorącą wodą
5. dekapitacja zwłok
6. spalenie zwłok
_________________
Im The Prince of the City: you have violade my laws." Our blood is one. So's our spirit. Lead them far.
 
 
 
Wyświetl posty z ostatnich:   
Odpowiedz do tematu
Nie możesz pisać nowych tematów
Nie możesz odpowiadać w tematach
Nie możesz zmieniać swoich postów
Nie możesz usuwać swoich postów
Nie możesz głosować w ankietach
Dodaj temat do Ulubionych
Wersja do druku
Dodaj temat do ulubionych

Skocz do:  

Powered by phpBB modified by Przemo © 2003 phpBB Group
Strona wygenerowana w 0,09 sekundy. Zapytań do SQL: 12